خاطرات
یاد باد آن روزگاران یاد باد
خاطرات عملیات خیبر وبدر /قسمت اول
در ادامه بخوانید...
تصميمات عجولانه نگيريم
کد مطلب: 2751
تاریخ انتشار: 1394/11/18
صنعت حمل و نقل به خودي خود و نيز به عنوان صنعتي مرتبط با تمام صنايع و حوزه‌هاي فعاليت ديگر در يك جامعه از اهميت بسزايي برخوردار است و كمتر كسي را مي‌توان يافت كه تأثير پيشرفت و كارآمدي اين صنعت را بر گسترش شهر و شهرنشيني و نيز بر سطح رفاه شهروندان انكار كند.

صنعت حمل و نقل به خودي خود و نيز به عنوان صنعتي مرتبط با تمام صنايع و حوزه‌هاي فعاليت ديگر در يك جامعه از اهميت بسزايي برخوردار است و كمتر كسي را مي‌توان يافت كه تأثير پيشرفت و كارآمدي اين صنعت را بر گسترش شهر و شهرنشيني و نيز بر سطح رفاه شهروندان انكار كند. صنعت حمل و نقل بار نيز بخشي از اين صنعت مهم و تأثيرگذار است كه شامل فعاليت‌هاي شركت‌ها و موسسات مختلف در حوزه جابه‌جايي محمولات باري در دو سطح عمده و خرد مي‌شود. سطح خرد اين صنعت ارتباطي خاص و مهم با فعاليت بازار شهري دارد و پايه اصلي اين بازار و توزيع كالاهاي آن در سطح شهر و نيز در سطح بين شهري به شمار مي‌رود. ارتباط اين صنعت خرد به ويژه با بازار كلان‌شهرها و پايتخت‌ها خاص‌تر و در عين حال خطيرتر نيز مي‌شود. اخيرا شهرداري تهران به دنبال رأي كميسيون تبصره بند 20 ذيل ماده 55، به حدود 60 شركت و موسسه حمل و نقل درون شهري كه در محدوده‌اي به مساحت مجموعا بيش از 250 هزار متر، در مناطق 12، 16 و 15 شهر مستقر هستند، اخطاريه‌اي ارسال كرده است مبني بر اينكه اين شركت‌ها و موسسات بايد در فاصله زماني كوتاهي اين محدوده را تخليه كنند و به جايي خارج از شهر تهران كه نامشخص است، منتقل شوند، چرا كه بر مبناي طرح تفصيلي شهر تهران، زمين‌هاي تحت مالكيت و استقرار اين صنف بايد تغيير كاربري بدهند. شهرداري تهران و مشاوران طرح تفصيلي، اين صنف و محل فعاليت آن را منشأ برخي از معضلات اجتماعي و مشكلات زيست‌محيطي مناطق مذكور مي‌دانند و معتقدند با اخراج اين صنف به حريم شهر تهران، اين مشكلات و معضلات حل خواهند شد و همچنين زمينه براي نوسازي بافت فرسوده اين مناطق و بهبود شرايط زندگي و رفاهي شهروندان آنها فراهم مي‌گردد. ظاهرا بايد از شهرداري بابت چنين هدف‌گذاري مردم‌مدارانه‌اي تقدير كرد. اما شواهد و سوابق نشان مي‌دهند بسياري از طرح‌ها و برنامه‌هاي شهري در عمل، خواسته يا ناخواسته، ابعاد و تبعات ديگري مي‌يابند كه در نهايت طرح به جايي مي‌رسد كه نتيجه‌اي گاه حتي ضد هدف اوليه خود پيدا مي‌كند. بنابراين منطقي‌تر و عقلاني‌تر اين است كه درباره اين موضوع هم به جاي موضع‌گيري سريع و بر مبناي هدف مذكور، اندكي ابعاد مختلف ماجرا را وارسي نماييم. صنف حمل و نقل خرده‌بار با صنوف متعددي ارتباط مستقيم دارد و طبق آمار رسمي سازمان حمل و نقل كشور در سال 92 حدودا 440/3هزار تن خرده‌بار از مجموعه 111/28 هزار تن كل محمولات حمل شده استان تهران و بيش از 30 درصد خرده‌بار كل كشور را جابه‌جا كرده است. با توجه به شواهد و قرائن موجود، تصميم براي وادار كردن شركت‌ها و موسسات اين صنف به تخليه مكاني كه بيش از 70 سال محل استقرار و فعاليت آنها بوده است، تصميمي كارشناسانه و مبتني بر مطالعات عميق نيست. در حال حاضر مجموعا بيش از 7000 نفر در اين موسسات به صورت مستقيم و غيرمستقيم اشتغال دارند و امرار معاش مي‌كنند. اگر رانندگان كاميون‌ها، وانت‌بارها و پيك‌هاي موتوري و كارگران چرخي را هم به اين تعداد اضافه كنيم، به عدد 50000 نفر خواهيم رسيد كه اشتغال و ممر درآمد آنها مرتبط با سيستم حمل و نقل خرده‌بار تهران است و از اجراي اين پروژه متأثر خواهند شد. به عبارت ديگر هرگونه اقدام عجولانه و بدون مطالعه‌اي مي‌تواند باعث اختلال در حيات اقتصادي-اجتماعي اين افراد شود و متعاقبا يك معضل بزرگ ديگر را براي كشور به بار آورد. فاصله مراكز توزيع بار تا موسسات و شركت‌هاي حمل و نقل حدود 2/3 كيلومتر است كه با انتقال كل فعاليت‌هاي حمل و نقل خرده‌بار به اين نخستين شهرك حمل و نقل، فاصله حدودا 2 كيلومتري اين صنف تا بازار به 39/3كيلومتر افزايش مي‌يابد و اين امر باعث افزايش قابل‌ توجه كرايه حمل و در نتيجه آن افزايش قيمت كالاهاي مورد نياز مردم در كل كشور مي‌شود. بنابراين پيامدهاي منفي اين طرح تنها دامان افراد و اصناف درگير با اين طرح را نمي‌گيرد، بلكه مي‌تواند به اقتصاد كل كشور تسري يابد و با افزايش قيمت كالاها و تورم، بار اقتصادي بر دوش مردم را نيز افزايش دهد. به‌علاوه حجم مراجعات روزانه هركدام از اين شركت‌ها بالغ بر 700 نفر و بيش از 40000 سفر شهري است. جاده قديم قم از بهشت زهرا تا محل شهرك حمل ونقل -كه تنها مسير ارتباطي شهر تهران با شهرك حمل ونقل است- بالغ بر 20 كيلومتر است. حال پرسش اينجاست آيا اين جاده ظرفيت ترافيك 30000 خودرو و حمل و جابه‌جايي15000 تن كالا در روز را دارد يا خير؟ آيا اين اقدام باعث افزايش قابل توجه تصادفات و تلفات جاده‌اي نمي‌شود؟ آيا در طرح اخراج شركت‌ها و موسسات حمل و نقل خرده‌بار از تهران، اين موضوع مورد بررسي قرار گرفته است كه به ازاي هر يك كيلومتر مسافت مازاد ايجاد شده بين مراكز توزيع بار با اين شركت‌ها، به چه ميزان مصرف سوخت و حجم و گستره ترافيك و متعاقبا آلودگي هواي تهران و حومه آن افزايش مي‌يابد؟ آيا اين نتيجه با هدف اوليه طرح همخواني دارد؟ يا مهم‌تر اينكه آيا شهرداري تهران، مسئوليت تبعات مختلف و گسترده اجراي اين طرح غيراصولي، عجولانه و بدون مطالعه‌اش را به‌ عهده مي‌گيرد؟ لذا اتخاذ چنين تصميمي درباره صنف حمل و نقل خرده‌بار، صرفا يك تصميم‌گيري شهري نيست و موضوع ابعادي ملي دارد و هر اقدام عجولانه و غيركارشناسانه‌اي درباره آن مي‌تواند تبعات بسيار گسترده‌اي در پي داشته باشد. بنابراين پيش از هر اقدامي، شهرداري بايد ابعاد متعدد موضوع را مورد مطالعه و پژوهش قرار دهد تا نتيجه كار را به هدف شايسته ذكر شده براي طرح، نزديك سازد.

نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
آخرین عناوین