خاطرات
یاد باد آن روزگاران یاد باد
خاطرات عملیات خیبر وبدر /قسمت اول
در ادامه بخوانید...
شورای شهر، آنچه هست و آنچه باید باشد
کد مطلب: 27225
تاریخ انتشار: 1396/01/23
وقتی از مفهوم «شورای اسلامی‌شهر» سخن به میان می‌آید، مفاهیمی‌همچون الزامی‌یا تمرینی بودن ، ویژگی اعضای شورای شهر و وظایف و مسئولیت‌هایی که بر عهده آنان است، مطرح می‌گردد.

وقتی از مفهوم «شورای اسلامی‌شهر» سخن به میان می‌آید، مفاهیمی‌همچون الزامی‌یا تمرینی بودن ، ویژگی اعضای شورای شهر و وظایف و مسئولیت‌هایی که بر عهده آنان است، مطرح می‌گردد. اگر به معنای لغوی کلمه «شورا» در فرهنگ عمید توجه داشته باشیم، این واژه به معنای مشورت و کنکاش کردن است که در معنایی ژرف تر به تعبیری آن را «بیرون آوردن و استخراج عسل از کندو و یا شکاف کوه» دانسته اند. به عبارت دیگر نتیجه حاصل از شور و مشورت «عرضه نمودن چیزی نفیس و خالص از درون محفظه ای محدود» است.
با درنظر گرفتن معنای لغوی شورای شهر می توان نقش و جایگاه سیاسی، تخصصی و اجتماعی آن را در اداره کلانشهرهای پر چالش، عمیق تر مورد بررسی قرار داد، به طوری که شورای شهر را باید نمادی از «مشارکت و مشورت سیاسیِ مردم در اداره امور شهری» دانست. در اصل مشارکت سیاسی مردم به معنای کنش اجتماعی و عملی داوطلبانه جهت انتخاب لایق ترین و متخصص ترین افراد برای اداره امور شهری و نظارتی آگاهانه می‌باشد که مردم در قبال این مشارکت، بالطبع، انتظاراتی را از این مجمع مشورتی دارا می‌باشند، که همین انتظارات بهترین شاخص جهت دستیابی به شورای شهر مطلوب می‌باشد. ازآنجایی که شورای شهر، جایگاهی است که فعالین آن با رای مستقیم مردم انتخاب می‌شوند و مهمترین هدف آنها بر طرف سازی مشکلات و چالش‌های زندگی شهروندان و بهبود امور شهری است، پس شورای شهر باید «شورای مردمِ شهر» باشد و نه «شورایِ سیاسیِ شهرداری». این دو اصل مهم در شورای شهر مفهومی‌نیست که تنها مختص به شورای فعلی باشد چرا که زمان ظهور این دو اصل را می‌توان به اولین دوره انتخابات شوراها در سال 1377 که طی آن حدود 320 هزار داوطلب عضویت در انتخابات شورا شده و نهایتا 280 هزار نفر به عنوان نامزد انتخاباتی وارد میدان رقابت گشتند، نسبت داد.
با توجه به دو اصل مهم که پیشتر به آنها اشاره شد، جایگاه نظارتی شورا، این مجمع را به«چشم نهان مردم» مبدل ساخته است، چشمی‌که حوادث، چالش‌ها، مشکلات، آسیب‌ها، فسادها و پاسخگویی‌ها را به دقت زیر نظر داشته و به پاس مشارکت خود در انتخاب نمایندگانی حق طلب، انتظار واکنشی درخور دارند؛ در اصل می‌توان ادعا نمود که «پاسخگویی و حق طلبی» مهم‌ترین و اساسی ترین وظیفه و رسالت شورای شهر در قبال شهروندان، شهر و وجدان نمایندگان منتخب مردم می‌باشد و... 
... برای تحقق این مسئولیت سنگین لازم است تا فضای شورا به فضایی «قانون مند» و «بیش از پیش نظارتی» تبدیل گردد چراکه با دستیابی به چنین فضایی است که شورای سیاسی به شورای اجتماعی و قانون‌مند مبدل می‌گردد. اما سوال اساسی این است که شورای فعلی چه میزان از این دو مسئولیت اجتماعی را ادا نموده است؟ برای پاسخ به این سوال بهترین و ملموس ترین مصداق را می‌توان «حادثه پلاسکو» در نظر گرفت و عملکرد شورا در این خصوص را معیاری جهت سنجش میزان پاسخگویی به مسئولیت خود دانست. در برخورد با حادثه پلاسکو، شورای شهر و برخی اعضای دغدغه‌مند آن، بر نقش نظارتی و حق‌طلبی خود بیش از پیش تاکید نموده و بیش از آنکه به دنبال مقصر اصلی این فاجعه باشد به دنبال راه درمانی جهت جلوگیری از وقوع حوادثی مشابه این مورد بوده‌اند چرا که تعیین مقصر تنها یک مرحله از حل بحران ایجاد شده است اما زمانی که راه حلی برای پیشگیری از بحران های مشابه فراهم می‌گردد، در آن زمان است که بخشی از انتظار مردم از شورای خود برآورده شده است. همین اقدام برخی اعضای شورای چهارم، نشان‌دهنده «کنشگری»، «دغدغه‌مندی» و «حق‌طلبی قانونی» آنان بود که این اقدامات را می‌توان یکی از نقاط قوت و گام های اساسی در تغییر شورای شهرداری به شورای مردم شهر دانست. در اصل وظیفه نظارتی شورا بر شهرداری هر چند توسط تعدادی از اعضا انجام شد اما جای امید است که مردم انتخابی آگاهانه در رابطه با نمایندگان خود در شورای شهر داشته‌اند.
اما نکته اساسی این است که شورای شهر باید مجمعی نظارتی باشد به شکلی که این مجمع بر شهرداری نظارت کند نه آنکه شهرداری در حدی قدرتمند و قانون گریز گردد که شورای شهر را به عنوان نهادی نظارتی و مردمی تایید نکند و این زمانی امکان پذیر است که تک تک اعضای شورای اسلامی شهر، خود را ملزم به پاسخگویی در برابر مردم بدانند و پاسخ اعتماد مردم را با «حق طلبی» و «قانونگرایی» خود بدهند.
کلام آخر آنکه، در آیه 11 سوره رعد آمده است که: خداوند سرنوشت هیچ قومی و «ملّتی» را تغییر نمی دهد مگر آنکه آنها خود تغییر دهند. پس با تبعیت از این اصل جامعه شناسانه، در پی ایجاد تغییر باشیم که کسی بیش از ما دلسوز سرنوشت خودمان نیست.

نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
آخرین عناوین