خاطرات
یاد باد آن روزگاران یاد باد
خاطرات عملیات خیبر وبدر /قسمت اول
در ادامه بخوانید...
بخش ششم -استعفاهای پی در پی ریاست شورا
کد مطلب: 27121
تاریخ انتشار: 1395/02/07
استعفای آقای نوری از شورای شهر برای حضور در عرصه رقابت مجلس ششم لطمه بزرگی را به کار شورا وارد می کرد ، ولی علی رغم مخالفتی که نسبت به رفتن ایشان وجود داشت اکثر اعضا به استعفای ایشان رای دادند . آقای غرضی هم از دیگر اعضایی بود که تصمیم گرفت وارد میدان انتخابات مجلس شود ؛ البته علت رفتن آقای غرضی موضوع دیگری بود ، آقای غرضی از ابتدا خودش را در قواره شهرداری تهران می دید و انصافا مدیر توانمندی بود ولی وقتی به هر دلیل بعد از دوبار خیز برداشتن برای حضور در آن جایگاه موفق نشد انتظار داشت که حداقل به عنوان رییس کمسیون عمران شورای شهر حضور داشته باشد ، ولی این اتفاق هم نیافتاد و آقای خسروی رییس کمسیون عمران شد .

استعفای آقای نوری از شورای شهر برای حضور در عرصه رقابت مجلس ششم لطمه بزرگی را به کار شورا وارد می کرد ، ولی علی رغم مخالفتی که نسبت به رفتن ایشان وجود داشت اکثر اعضا به استعفای ایشان رای دادند . آقای غرضی هم از دیگر اعضایی بود که تصمیم گرفت وارد میدان انتخابات مجلس شود ؛ البته علت رفتن آقای غرضی موضوع دیگری بود ، آقای غرضی از ابتدا خودش را در قواره شهرداری تهران می دید و انصافا مدیر توانمندی بود ولی وقتی به هر دلیل بعد از دوبار خیز برداشتن برای حضور در آن جایگاه موفق نشد انتظار داشت که حداقل به عنوان رییس کمسیون عمران شورای شهر حضور داشته باشد ، ولی این اتفاق هم نیافتاد و آقای خسروی رییس کمسیون عمران شد . بنابراین دیگر ایشان انگیزه ای برای حضور در شورا نداشت و احساس می کرد که در شورا وقت و انرژی اش هدر می رود و لذا خواست شانس خودش را برای انتخابات مجلس امتحان کند . ایشان در همان زمان در جریان توضیح علت استعفایش تلویحا به این مسائل اشاره ای می کند .

به هر حال آقایان نوری ، غرضی و خانم کدیور از شورا استعفا دادند . با رفتن آنها آقایان داوود سلیمانی و یحیی ال اسحاق علی البدل هایی بودند که باید به ترتیب وارد شورا می شدند که ولی از آنجاییکه خودشان نیز کاندیدای مجلس شده بودند علی البدل هایی که در ردیف پایین تر قرار داشتند به شورا آمدند . آقایان محمد حسین حقیقی ، امیر عابدینی و منصور رضوی به شورا آمدند.  اما پیش بینی ها درست بود ، آقای نوری تایید صلاحیت نشد و بلافاصله دادگاه روزنامه خرداد که مدیرمسئولش ایشان بود شروع شد ، آقای غرضی هم که رای نیاورد و فقط خانم کدیور توانست به مجلس برود .
بعد از آن استعفاها و تغییر ترکیب شورا باید هیات رییسه جدید انتخاب می شد. دوستان متعددی به رایزنی با آقای حجاریان پرداختند تا ایشان ریاست شورا را بر عهده گیرد . آقای حجاریان نظرش بر این بود که بنابر هویت سیاسی اش ، عضویت در حزب مشارکت به عنوان یکی از احزاب فعال عرصه سیاسی و مدیریت روزنامه سیاسی صبح امروز ، حضورش در منصب ریاست مناسب نخواهد بود چرا که وجهه سیاسی شورا پررنگ تر می شود . به شورا لطمه می زند و آن نهاد اجتماعی را آسیب پذیر می کند و استدلالشان کاملا منطقی و واقع بینانه بود ؛ ایشان پیشنهاد کرد که کماکان نائب رییس شورا باشد . بالاخره آقای دوزدوزانی با رایزنی های اعضا ریاست شورا را پذیرفت و آقای حجاریان نائب رییس باقی ماند ، آقای درودریان در جایگاه منشی ابقا شد ، آقای لطفی خزانه دار ماند و بنده هم کماکان مسئولیت منشی و دبیری شورا را بر عهده داشتم .

آقای دوزدوزانی بسیار با نظم جلسات را اداره می کرد و روی نظم حضور فعال اعضا نیز بسیار حساس بود . حتی چندین بار به دلیل بی نظمی برخی اعضا که به جلسات دیر می آمدند از موضع ریاست به شدت و تندی تذکر داد . البته اعضا هم به ایشان احترام می گذاشتند و این گونه برخوردشان را تحمل می کردند . آقای دوزدوزانی علاوه بر سختگیری ها بسیار تلاش می کرد و تلاش ایشان این بود که حرکت های سیاسی از شورا دور شود و فاصله بین شورا و برخی مراکز قدرت کم شود و  بالاخره به عنوان فردی که در کابینه مرحوم شهید رجایی بود همواره کار شبانه روزی را الویت می دانست ولی برخی از اعضا مشغله های خارج از شورا داشتند . آقای عطریانفر که بیشتر مشغول امور موسسه و روزنامه همشهری بود ، آقای حجاریان هم درگیر روزنامه صبح امروز که یکی از پرتیراژ ترین روزنامه های وقت بود می شد و البته روزنامه وارد جریان انتخابات مجلس ششم هم شده بود . باقی اعضا هم کارهای دیگری داشتند ، به طور مثال آقای فروزش فقط در جلسات شورا شرکت می کرد چرا که مدیر عامل یکی از شرکت های مهم نفتی بود و مسئولیت های دیگری داشت . از سویی آقای لطفی ، آقای اصغر زاده ، آقای خسروی ،خانم جلایی پور ، خانم وسمقی حسین درودیان و بنده هم جز اعضایی بودیم که بیشتر اوقات در شورا حضور داشتیم و بسیار وقت برای انجام کارها می گذاشتیم . آقای اصغرزاده به عنوان مسئول گروههای تخصصی شورا برای گروههای کارشناسی  وقت می گذاشت و خانم جلایی پور نیز امور مربوط به شورایاری ها را پیگیری می کرد . از سویی خانم وسمقی هم علاوه بر سخنگویی شورا مسئولیت روابط عمومی را هم بر عهده داشت . مرتضی لطفی علاوه بر مسئولیت خزانه داری ، معاونت نظارت شورا را نیز بر عهده گرفت . حسین درودیان مسئولیت ارتباط و همکاری و هماهنگی با دیگر شوراها را دنبال می کرد ، چرا که در آن زمان هنوز شورای عالی استانها شکل نگرفته بود . آقای خسروی نیز در مسئولیت ریاست کمسیون عمران بسیار پر کار و پیگیر بود . من هم در کنار سایر اعضا هم در هیات رییسه حضور داشتم و هم مسئولیت اجرایی و اداری شورا را بر عهده داشتم و باید بیشترین وقت را برای انجام امور صرف می کردم . با گذشت مدت زمان کوتاهی آقای  دوزدوزانی با گلایه از وضعیت بی نظمی که در میان اعضا وجود داشت از ریاست شورا استعفا داد . او معتقد بود که اعضای شورای شهر همه باید تمام وقت در اختیار شورا باشند ، در حالیکه قانون چنین تکلیفی را نداشت . پس از اعلام استعفایش اعضا از ایشان خواستند که بماند و قبول کرد ولی دوباره بعد از مدت زمان کمی مجددا استعفا داد و بار دیگر باید هیات رییسه تغییر می کرد . آقای رحمت الله خسروی به ریاست شورا انتخاب شد و به مانند قبل باقی اعضای هیات رییسه در جایگاه قبلی خود باقی ماندند . ولی پس از آن آقای دوزدوزانی در شورا نیمه فعال بود و فقط جلسات کمیته پهنه غرب که ریاست آن را بر عهده داشت را با جدیت شرکت می کرد و در باقی جلسات شورا شرکت نمی کرد و معتقد بود که جلسات غیرقانونی است استدلال ایشان این بود که جریان رسیدگی به استعفا و پذیرش آن توسط اعضا مطابق ضوابط پیش بینی شده در آیین نامه داخلی نبوده و اعضا در غیاب او چنین تصمیمی گرفته اند . البته من همان زمان در جلسه ای که به این موضوع رسیدگی می شد تذکری دادم و درخواست کردم تا موضوع به تعویق بیافتد تا خود ایشان هم که در آن زمان در مسافرت بودند در جلسه حضور داشته باشد ولی اکثریت اعضا نپذیرفتند و گفتند ایشان حرفهایش را در نامه استعفایش زده است و ما باید تصمیم بگیریم .

این وضعیت تا آخرین روز شورا به همین شکل باقی ماند و به نظرم اتفاق خوبی نبود .
بالاخره علی رغم مسائلی که وجود داشت باید بودجه شهرداری را مصوب می کردیم . بودجه ای که تدوین شده بود دارای ردیف هزینه ها ، درآمده و جزئیات نحوه تخصیص اعتبار بود و حتی مطالبات  قبلی شهرداری و بدهی ها نیز در آن معین شده بود .
بحث های بودجه ای پیش رفت ، ولی ابهاماتی در نحوه هزینه کرد شهرداری وجود داشت . در همان زمان سوالی را از آقای الویری مطرح کردم که بعدها به استیضاح ایشان منجر شد . حرف من رعایت قانون و اجرای دقیق آیین نامه مالی و معاملاتی شهرداری در جریان هزینه کردها بود .
البته این را نباید فراموش کنیم که تا آن زمان هیچ برنامه مدونی برای شورای شهر وجود نداشت و تنها برنامه تدوین شده ای که وجود داشت کتابچه ای بود که جبهه مشارکت در ارتباط با مدیریت شهری در دوران تبلیغات انتخاباتی آماده کرده بود ولی برای من جالب بود که بعد از مدتی همان کتابچه مورد مراجعه و استفاده قرار نگرفت و فرصتی نشد که حتی روی آن برنامه کار شود . از طرفی جای تعجب بود که گروههای دوم خردادی ( که بعدا به نام اصلاح طلبان شناخته شدند ) هیچ گاه از اعضای شورا که اکثریت قاطع از اعضای آنها بودند گزارشی نخواستند و پیگیر مسائل شورا به صورت جدی و منظم نشدند . در تمام آن مدت تنها سه گروه همسو به سراغ ما می آمدند و احوالی از شورا می پرسیدند ولی آنطور که انتظار می رفت اعضای شورا را درباره برنامه ها  کمک و یا بازخواست نمی کردند . مجع نمایندگان ادوار ، مجمع نیروهای خط امام و تا حدودی خانه کارگر نسبت به اقدامات و عملکرد شورای شهر تهران حساسیت نشان می دادند و مسائل ان را دنبال می کردند و گزارش هایی را درخواست می کردند و نسبت به موضوعات مختلف از ما توضیحاتی را می خواستند ولی همین رویکرد نیز چندان منظم و تعریف شده نبود . در حالیکه انتظار بود عقبه تشکیلاتی و کارشناسی در جریان پیروز شورا پشت شورای شهر باشند و آن را حمایت کنند و رصد کارشناسی داشته باشند ولی در ان زمان متاسفانه جریان اصلاحات به روزمره گی افتاده بود . بعد از شورا درگیر مسائل انتخابات مجلس ششم بود و بلافاصله بعد از انهم درگیر انتخابات مجلس خبرگان و بعد هم که انتخابات ریاست جمهوری را پیش رو داشتند  و در کنار آنهم درگیر مسائل و رویدادهای متعددی شدند که آن روزها فراوان بود.

 

پایان بخش ششم / انتشار مطلب با ذکر منبع بلامانع است .

برچسب ها: ، ، ، ،
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
آخرین عناوین